Groepswerk
De eerste beslissing die je als docent neemt, is: wordt het individueel werk of groepswerk? Er zijn nauwelijks argumenten voor de individuele aanpak. Ten eerste is het geheel teveel werk voor één leerling. Ten tweede: organisatorisch is het vrijwel ondoenlijk de planning en de uitvoering van zoveel projecten als er leerlingen zijn te begeleiden. In de derde plaats mis je de belangrijke ervaring van het werken in teamverband en dat is een van de waardevolste ervaringen die de leerlingen opdoen.
Een en ander betekent dat je als docent apart tijd en aandacht besteedt aan het leren samenwerken, samen plannen en als groep meer presteren dan als individu. Leerlingen leren van gemaakte fouten. Die fouten hoef je niet te voorkomen. Het is veel waard als een docent een sfeer weet te scheppen waarin leerlingen fouten mogen maken, mits ze er vervolgens maar wat van leren!

Vorming van de groepen
Leerlingen willen de eerste keer graag zelf de groepen samenstellen. Vaak komen ze daar later op terug. Zolang alles goed gaat, werken groepjes vrienden en vriendinnen goed samen. Als het werk niet goed gaat, durven ze elkaar zelden tot de orde te roepen en de vriendschap onder druk te zetten. De meeste leerlingen moeten dat zelf een keer ondervinden voor ze bereid zijn het anders aan te pakken.
Leerlingen die meer ervaring in het serieus werken in teamverband hebben, kiezen groepen:

• die uit jongens en meisjes bestaan,
• waarin klasgenoten zitten die goed zijn in verschillende disciplines,
• waarin tenminste enkele leerlingen zitten die met een functioneel en natuurlijk gezag de rol van groepsleider op zich kunnen nemen.

Deze samenstelling van de teams gebeurt grotendeels intuïtief. Het gebeurt ook nogal eens dat leerlingen de samenstelling van de groep graag overlaten aan de docent, dat ontslaat hen van het nemen van soms pijnlijke beslissingen. Trouwens: in hun latere werk moeten mensen ook samenwerken met anderen die ze meestal niet zelf hebben uitgezocht.